#blogoscars 2012 BEST SCRIPT

10. Fright Night

Σαν μεταφορά του παλιού ήταν πολύ έξυπνα φτιαγμένη, διατηρώντας το feeling της παλιάς ταινίας και αλλάζοντας ευρηματικά κάποια στοιχεία κυρίως στους χαρακτήρες. Επίσης αγαπάμε την Martin Noxon.

9. Crazy stupid love

Αστείο, με τα twists του, τις ατάκες του και με χαζό τίτλο η αλήθεια. Αλλα απο τις κωμωδίες φέτος ξεχωρίζει

8. Captain America

Όλα όσα χρειάζεται να υπωθούν για τον Steve Rogers (και είναι αρκετά) σε ενα σενάριο που δεν έμοιαζε σαν δύωρο "Previously" για όσους δεν είχαν επαφή με τον χαρακτήρα.

7. Horrible bosses

Η μόνη πραγματικά αστεία ταινία για φέτος, πλήν του Bridesmaids. Και είναι κρίμα γιατι βγήκαν πολλές κωμωδίες φέτος.

6. 50-50

Αληθινό, αστείο, emotional, και πραγματικό buddy movie. Οι αληθινά ανθρώπινες ιστορίες δεν χρειάζονται Χολιγουντιανά τρύκς για να σε κάνουν να δακρύσεις.

5. Tucker and Dale vs Evil

Πολύ καλύτερο απ ότι περίμενα να είναι. Βάση της ιδέας περίμενα μια μεγάλη συλλογή παρεξηγήσεων και, αν και άρχισε έτσι, εξελίχθηκε σε μια πανέξυπνη διασκευή διάφορων κλισέ του genre, μην χάνοντας όμως το focus της.

4. Hanna

Μου θύμησε το Firestarter του Stephen King (Εξουσία πυρός) το οποίο μου είχε αρέσει πολύ όταν το είχα δει. Βασικά ήταν το Firestarter του King δίχως τη πυροκίνηση. Θυμήστε μου στη Χάνα στο Α γυναικείο να βάλω 'κατά λάθος' τη φωτογραφία της Drew.

3. X-men: First class

Τελειο origin story, αν και θα προτιμούσα πιο ενδιαφέροντες Β χαρακτήρες, και γενικά η καλύτερη superhero movie της χρονιάς. Δεν θέλω να ξαναδώ καραφλό Xavier απο δώ και πέρα.

2. Rise Of The Planet Of The Apes

Ποιος περίμενε οτι ένα prequel/remake/re-imagine/re-whatevah ενός κουρασμένου franchise που δεν χρειαζόταν συνέχεια in the first place, θα γινόταν μια φοβερή προσωπική ιστορία για έναν πίθηκο. 

1. Limitless

Αν ήταν ένα σενάριο που μου προκάλεσε φοβερά έντονο συναίσθημα ήταν του Limitless. Και το συναίσθημα ήταν ζήλεια. Ζήλεια για την ιδέα, ζήλεια για την εκτέλεση και ζήλεια για το ίδιο το χάπι. Είναι απο αυτές τις περιπτώσεις που λες απο μέσα σου "Εγώ έπρεπε να το είχα γράψει αυτό το σενάριο" αλλα δεν σε νοιάζει και πολύ επειδη τελικά έπεσε σε καλά χέρια και όχι σε παραμυθιασμένους καταστροφολόγους.

Special mentions

Source Code.

Ειδική μνεία για κάποιους απο τους διοργανωτές. Χρειαζόταν περισσότερες διευκρινήσεις απο μερία ταινίας ναι, αλλα δεν έχει γίνει κανένα λάθος επιστημονικά*. Το source code ετρεχε ενα simulation όλης της πραγματικότητας (ενα Matrix δλδ) και όντας κβαντικός υπολογιστής, έτρεχε μαζι και όλες τις πιθανότητες αυτής. Απλά πράγματα.

*Sciencefictionally

Perfect Sence.

Η ιδέα της ταινίας ήταν ενδιαφέρουσα, αλλα η ίδια η ταινία παραήταν μαυρη για να με κάνει να ενδιαφερθώ περισσότερο. Μην παίρνετε τον εαυτό σας τόσο σοβαρά.

Bridesmaids.

Θα υπάρχει στη λίστα με τις καλύτερες, αλλα λίγα πράγματα με έκαναν να γελάσω πραγματικά στη ταινία. Η υπέρβολή του shower και κυρίως η φάτσα της Wiig.

Extremely loud and Incredibly close.

Το official word είναι οτι δεν πιάνεται φέτος, αλλίως θα ήταν σίγουρα μέσα στην δεκάδα. 

#blogoscars 2012 B' female

Πάμε στα γρήγορα και οι Β' γυναικείοι με ακόμα ένα teaser video φυσικά.





10. hayden panettiere (Scre4m)

9. Elle Fanning (Super 8)

8. January Jones (X-men: first class)

7. Melissa McCarthy (Bridesmaids)

6. Octavia Spencer (The Help)

5. Jennifer Aniston (Horrible bosses)

4. Jennifer Lawrence (X-men first class)

3. Emma Stone (Crazy Stupid Love)

2. Jessica Chastain (the Help)





1. Kate Blanchett (Hanna)

#blogoscars 2012 B' Male

Εφτά στους 10 είναι μαλάκες με κάποιο τρόπο. Η πρώτη blogoscars 2012 λίστα και μαζί το πρώτο video teaser. Enjoy!





10. Corey Stoll (Midnight in Paris)
Καλά που μου τον θυμήσατε. Μου έλειπε μια θέση και κρίμα να την έπαιρνε ο Matthew Broderick

9. Brad Pitt (The tree of life)
Ομολογώ οτι το οικογενιακό του δράμα δεν ηταν οι καλύτερες στιγμές της ταινίας για μένα.

8. Δεινοσαυρος (The Tree of Life)
Αυτή ήταν. Θα ήθελα πολυ να συνέχιζε η ταινία για κανένα μισάωρο έτσι. Με τον δεινόσαυρο να συνεχίζει τη βόλτα του κάνοντας poke πράγματα με το πόδι του.

7. Justin Timberlake (Bad Teacher)
Έπρεπε να τον βάλω για κάποια απ' τις ταινίες του φέτος και νομίζω στο Bad Teacher ήταν ο πιο απολαυστικός.

6. Kevin Spacey (Horrible bosses)
Αφεντικό μαλάκας.

5. Michael Parks (Red State)
Θρησκευτικός μαλάκας.

4. Ezra Miller (We need to talk about Kevin)
Γιός μαλάκας.

3. Seth Rogen (50/50)
Καθόλου μαλάκας.

2. Ryan Gosling (Crazy stupid love)
Γυναικάς μαλάκας.

1. David Tennant (Fright Night)
Απολαυστικά μαλάκας και ο πιο διασκεδαστικός Β αντρικός που είδα φέτος.
"I fucked her. Filthy". Μόνο και μόνο γι αυτό αξίζει τη πρωτιά.

#blogoscars Special List: B-Movies

Εκτός των μεγάλων Χολιγουντιανών παραγωγων και του ανεξάρτητου κινηματογράφου, υπάρχει και μια άλλη κατηγορία ταινιών κάθε χρόνο. Ταινίες που πάνε straight to DVD και μοιράζονται ισότιμα τα ράφια/sites, με τα blockbustερικά ξαδέρφια τους, προσπαθώντας να τους κλέψουν λίγη απο τη δόξα. Rip-offs, ταινίες ξεπλύματα χρημάτων ή απλά κακές και φτηνές παραγωγές, στην καλύτερη περίπτωση με μεράκι.

Να τονίσω οτι δεν έχω δει καμία απο αυτές τις ταινίες και δεν εχω πρόθεση να το κάνω, αν και μερικές με βάζουν πάντα σε πειρασμό όποτε κοιτάω τα κακoφτιαγμένα cover τους.

20. Cowboys vs Vampires

Αυτο θα ήταν πολυ πιο ψηλά στη λίστα μου αν δεν του άλλαζαν τίτλο και δεν εβαζαν εξωφυλλο απο τσόντα.

19. Alien Agent

Driven by vengeance. Fueled by honor. Hunted by ALIENS
Παιζει ο Mark Dacascos που απο μόνο του κάνει την ταινία κακή, και ο Billy Zane ρε φίλε. Πως ξεπεσε έτσι αυτός ο άνθρωπος, ε?

Επίσης για πολλές μέρες διάβαζα Alien Agenda.

18. Strippers vs Werewolves

Εψαχνα να δω ποια είναι αυτή η ξανθιά, βλέποντας την στο Look who's talking now, και βρήκα αυτο. Τιποτα το σοβαρό και η υπόλοιπη φιλμογραφία της.

17. Battle of Los Angeles

Επειδή το κανονικό Battle: Los Angeles δεν ήταν αρκετά κακό. Κρατάω επιφυλάξεις οτι αυτη η ταινία μπορεί να έχει περισσότερο ενδιαφέρον. Πάντα με χειρότερα εφε.

16. 3 Musketeers

Κρατάμε τον ίδιο τίτλο με την άλλη ταινία και όλο και κάποιον θα κοροϊδεψουμε. All for one and GUNS for all!

15. Rocket Compulsion

Υποτίθεται είναι ντοκυμαντερ, αλλα με τέτοιο εξωφυλλό και με τον Rocketeer wannabe να δειχνει δεν θα μπορούσε να λείπει απο τη λίστα μου. Dare to dream!

14. Almighty Thor

As in "Almighty Thor, I actually watched this!" παραγωγή Syfy, ενας τύπος με σφυρί απο τα Jumbo. Τα βίντεο των blogoscars θα εχουν περισσότερη δουλειά.

13. Super Tanker

Απο μόνο του δεν ακούγεται ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Αλλα αν τους φέρουμε σε επαφή με τους παραγωγούς της παρακάτω ταινίας τότε εχουμε...

12. Super Shark

Super Tanker vs Super shark! Είναι πολυ κρίμα αυτή η ευκαιρία να πάει χαμένη. Οπως είναι κρίμα να πάνε χαμένα και τόσα τανγκς. Αλλα η λύση έρχεται στην αμέσως επόμενη ταινία.

11. Sand Sharks

Super Sand Sharks vs Almighty Thor's Super Tanker! DARE TO DREAM!

10. The Adventures of Chris Fable

Κάποιος μας σφύριξε οτι υπάρχει άνοιγμα στην αγορά φέτος για τα μικρά αγόρια μάγους. Ο Δικός μας έχει και φίλο ρομπότ παρέα. Time to believe!

9. Bong of the dead

Μπορεί να μην του φαίνεται με την πρώτη ματιά αλλα ο τίτλος ειναι πανέξυπνα φτιαγμένος για να προσελκύει το target group της ταινίας. Oh, there will be bud.

8. Evil bong 3

Τρία? Seriously? Χαίρομαι που ο μπάφος δεν μου προκαλεί ποτέ την ανάγκη να δώ τέτοιες ταινίες ή κάποιου είδους ταυτιση. Είμαι ακόμα ΟΚ. Also, άλλη μια χαμένη ευκαιρία για 'Evil bong of the dead'. Τρία.

7. Don't let him in

Κανέναν! Ουτε κάν τον right one. Αλλά σοβαρά τώρα, ποιός θέλει να μπεί σε μια παράγκα στο δάσος, με ανθρώπινα μέλη να κρέμονται με αλυσίδες στο δέντρο της αυλής? Δεν πρέπει να έχει σχέση με βρυκόλακες πάντως, κατι για serial killer λεει στο tagline.

6. Zombie Diaries 2

Δύο! Τι σκατά συμβαίνει με τα πλάσματα του σκότους και γράφουν ημερολόγια? Ευτυχώς ο @Georgethebeast την έχει δεί και μου εξήγησε τι συμβαίνει.

5. Battle: New york day 2

Δευτερο rip-off. Νόμιζαν οτι θα κάνει πολλά λεφτά αυτή η ταινία. Η μάχη που ξεκίνησε στο L.A. συνεχίζεται ανεπίσημα στην Νέα Υόρκη. Στον τίτλο τουλάχιστον.

Απο τους παραγωγούς του Pandora machine και του Clone Hunter. Και απο το cast ξεχωρίζω τον Maduka Steady.

4. Alien Armageddon

Λίγο απο Cowboys and Aliens, λίγο απο Battle: LA και all-around Brokeback mountain, το Alien Armageddon κραυγάζει για αποδοχή.

3. Robotropolis

Για τον τίτλο και μόνο αξίζει την τρίτη θέση. Θα την έβλεπα μόνο και μόνο για να ακούσω τη λέξη απο το στόμα ενός ρομπότ. Επίσης το εξώφυλλο ειναι τόσο αχταρμάς όσο η σκηνοθεσία του Bay στο τρίτο Transformers.

2. Chromeskull. Laid to Rest 2

CHROMESKULL! Απο τον σκηνοθέτη του Randomask και τον παραγωγό του Guy with Knife ερχεται το δευτερο κεφάλαιο του καλογυαλισμένου τρόμου. Ή το τρίτο, δεν έχω καταλάβει.

1. Aliens vs Avatars

Αυτό ηταν απο καιρό το αγαπημένο μου στη λίστα. Aliens vs Avatars, ενα crossover που θα εμοιαζει ενδιαφέρον αν μιλούσαμε για τα γνωστά Aliens. Αλλα πρόκειται απλά για κάποια μυγόμορφα aliens, με τις δυνάμεις των Predators και κίτρινα μάτια που ξεχωρίζουν σαν διαστημικοί όρχεις στο κάτω μέρος του πόστερ.  Και ένα generic UFO απ' το πενήντα με μια εκρηξη μάλλον ζωγραφισμένη στο χέρι. Η υπόλοιπη παραγωγή δεν φαίνεται και πολύ καλύτερη απο το trailer. AvsA. Don't get caught in the middle!

Special mention, το "Revenge of the Electric car".

Turns out οτι δεν είναι μια ταινία για την vegan ξαδελφη της Christin να σκοτώνει όποιον δεν κάνει ανακύκλωση. Είναι κανονικό documentary για τα electric cars...

Ισως θα έπρεπε πρωτα να δω τουλάχιστον τα trailers ολων αυτων των ταινιών. Θα έκανε ενα ενδιαφέρον update.

Lost in a galaxy far far away: The old republic

Πολύ gaming αυτό το καιρό και τα καλύτερα ακόμα έρχονται. Μέσα στο Beta testing weekend του Star Wars: The Old Republic κατάφερα να φτάσω τρείς χαρακτήρες σε level 12 και να παίξω ενα παιχνίδι που περίμενα καιρό. Οι εντυπώσεις μου μικτές, όπως και το ίδιο το SWTOR.

Η επαφή μου με τα ΜΜΟ δεν είναι μεγάλη. Αρχίζει και σταματά με λίγους μήνες στο Star Wars Galaxies, κάποια χρόνια πριν, και ενω πέρασα πολυ ωραία όσο κράτησε, φροντίζω να μένω μακριά απο τέτοια παιχνίδια για πολλους λόγους, και ενας απο αυτους είναι και η ελλειψη ιστορίας. Επίσης, σιχαίνομαι να διαβάζω κείμενα. Το SWTOR ερχεται με τρία σημαντικά plus: Full voice acting quests και προσωπικό storyline στον κάθε χαρακτήρα, το συμπαν των πολυαγαπημένων KOTOR και το όνομα της Bioware, συνώνυμο σεβασμού στα story-driven games. Αυτα είναι μεν αρκετά για να το ξεχωρίσουν απο τα άλλα MMOs εκει έξω και, παιζοντάς το, ειναι πολλές οι φορές που νομίζεις οτι παίζεις ενα single player game. Καποια storylines εχουν ενδιαφέρον, το voice acting ειναι πολύ καλό, και γενικά είναι αλλιώς να σου το δίνουν το quest με προφορικό λόγο ρε φίλε. Ακόμα κι αν είναι το πιο generic. Βέβαια, επειδή είναι online, μοιαζει σαν ένα παλιό single player, και παρόλο που ξέχασα  την υπαρξη του Skyrim για τρεις μέρες, όταν γυρισα πίσω σε αυτό ήταν σαν να γυρνάω στον "αληθινό κόσμο" απο τη διαφορά στα γραφικά και στη λεπτομέρια.

Το online κομμάτι του στο θυμίζουν συνήθως οι 10 PCs γυρω απο τον κάθε quest-giver, αλλά μετά αρχίζει το cut scene και σου λέει οτι έσυ είσαι ο μοναδικός και ηρεμείς και πάλι. Και η παρέα στα μπουντρούμια δεν είναι άσχημη. Κάνοντας αποστολές σε group παιρνουν ολοι μέρος στις κουβέντες και κερδίζεις social points με τα οποία αγοράζεις και χρησιμοποιεις καποια special items. Παίξαμε το μεγαλύτερο μέρος του Jedi storyline μαζί με τον @DukeOGlue κάνοντας αποστολές μαζί και βλέποντας ως παρατηρητές ο ένας το class quest του άλλου. Βαζοντας και skype, ουσιαστικά είναι σαν να παίζεις ενα action adventure με παρεα, αλλα αντι να κάθονται παθητικά διπλα στον καναπέ, παιρνουν μερος στο παιχνίδι. καπως έτσι πρεπει να ήταν το Legend of Zelda: Four Swords.

Ξεκίνησα απο τους Jedi, γιατι για μένα τουλάχιστον αυτοι και οι Sith είναι το Star Wars. Απο την άλλη, jedi παίζεις σε κάθε άλλο SW game και ειναι απο τα πιο βαρετες και επαναλαμβανόμενες ιστορίες. Ασε που τους γράφουν σαν τα αρκουδάκια της αγάπης. Τουλάχιστον στα παλιότερα KOTORs ή στο Jedi Knight υπήρχε μια ιστορία πίσω απο σένα και αργούσες να πάρεις το lightsaber σου. Εδω φαίνεται να έδωσαν εμφαση στο πόσο βαρετοί φλώροι είναι. Καποια generic επιδρομή καποιων generic πλασμάτων σε βαζουν σε διαδοχικές αποστολές, κανοντας τους πάντες γύρω σου να σε επαινούν. Στο τέλος, δε θυμάμαι καν τι πρέπει να κάνω. Απλά ακολουθώ τα βελάκια. Ασε που το fighter class τους ειναι πολυ αδύναμο. Στο ίδιο level, η Jedi consular του Dim εκανε πολυ περισσότερο damage απο την Jedi knight μου και μόνος τα βρήκα σκούρα πολλές φορές.

Το παίξιμο στη Sith μεριά ήταν πολύ πιο διασκεδαστικό. Οι μάχες, κοντά στην ψυχοσύνθεση των Sith ηταν πιο νευρικές και χορταστικές, το γράψιμο τους είχε σκέρτσο και η ιστορία τους ήταν γεμάτη δολοπλοκίες και ιντριγκες. fun. Και είχε και αρκετές αποστολές που δεν εβγαιναν χωρίς παρέα, δινοντας σου ευκαιρίες για καλύτερο level up. Αλλά εκεί που χάρηκα παιχνίδι ηταν ο Smuggler. Πρώτα απ' όλα η ιστορία ήταν πολυ προσωπική και σε εβαζε περισσότερο απο τις άλλες στο κόσμο του SWTOR. Σου εκλεψαν το σκάφος. Στο 70% των διαλόγων υπήρχε η επιλογή "I just want my damn ship back" και το υπόλοιπο γράψιμο ήταν αστείο και γενικά στο ύφος του Han Solo. Ο αλήτης με τη χρυση καρδιά. Επίσης ειναι και ο μόνος λόγος που θέλω να ξαναπαίξω και να δω πως θα παει η ιστορία του και πότε θα πάρει το σκάφος του πίσω.

Γύρω στο level 10 φευγεις απο τον αρχικό σου πλανήτη και πριν πας στον επόμενο μπορείς να παρεις το special class σου και crafting skills. Δε ξερω πόσο ανοίγει το παιχνιδι μετά που παίρνεις δικό σου σκαφος αλλα μέχρι εκει το online κομμάτι του μοιάζει μικρο και το single player αρκετά linear. Τα group quests εχουν πλάκα αλλα το μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού τελικά το παίζεις μόνος και το single player experience δεν θα φτασει ποτέ πραγματικά single player games οπως το Mass Effect 3 της ιδιας εταιρίας που αναμένεται. Σίγουρα θέλω να το ξαναπιάσω στα χέρια μου αλλα δεν νομίζω τελικά να το κρατήσω για πολύ καιρό. Πότε βγαίνει είπαμε το Mass Effect 3?

Next: I'm Batman