The Internet HAS you!

Google search το όνομα μου: Πρώτο αποτέλεσμα search το όνομα στο Facebook. ΟΚ, λογικό.
Δεύτερο για κάποιον Thomas Tsoumas, και τρίτο αυτό:

Πήγα και στο link, ήταν ενα blog με επιστημονικά θέματα αλλά δεν κατάφερα να βρω το άρθρο. Μάλλον το έστειλα στον εαυτό μου από το μέλλον και δεν το έχω στείλει ακόμα.

Επίσης, τα Youtube recomendations μου για σήμερα:


Count Dacula. Εντάξει, την αγαπώ τη σειρά και βλέπω συχνά videos από 80ς παιδικά.
Project Natal. Πολυαναμενόμενη τεχνολογία, games related, το καταλαβαίνω.
How to clean a belly ring!? Πως σκατά ξέρει οτι έχω!

Λιγα λόγια για το Avatar.

Ήταν τέλος του καλοκαιριού, το 1989 και επεστρεφα Αθήνα απο τις καλοκαιρινές μου διακοπές στη Δράμα. Μετά από 9 ώρες ταξίδι με το ΚΤΕΛ και λιγο πριν φτάσουμε στο σταθμό του Κηφησου, πήρε το μάτι μου μια μεγάλη αφίσα κάποιας καινούργιας ταινίας. Η αφισα έδειχνε μονάχα τον τίτλο σε μαύρο background: "Άβυσσος".

Αυτό ήταν αρκετό για να με κάνει να ενδιαφερθώ για την ταινία και να μάθω οτι πρόκειται για "αυτην την πολυαναμενόμενη ταινία με πρωτόγνωρα για την εποχή visual effects" και να παω εν τέλει να την δω, λίγο καιρό μετά, στο Inteal στη Πανεπιστημίου, το τότε state of the art σινεμά της Αθήνας με τεράστια οθόνη και Dolby surround ήχο.

Ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα ταινία σε τέτοιο σινεμα, με τον ήχο να με χτυπά απο όλες τις μεριές και όχι μόνο απο δυο ηχεία μπροστά μου, και με τα όντως καταπληκτικά visual effects (που είχαν κι αυτα την ίδια black light αισθητική του Avatar) να με γεμίζουν δέος, κάνοντας την ταινία, evidently μια απο τις πιο αξέχαστες κινηματογραφικές μου εμπειρίες.

20 χρόνια μετα, ο ίδιος άνθρωπος με έκανε να νιώσω το ίδιο απίστευτα. Τα πάντα ήταν εκεί. Τα ultraviolet alien χρώματα και η μαγέια του The Abyss, τα mechs και η Sigourney Weaver του Aliens, το love story και η μεγαλοσύνη του Titanic, τα out of this world visual effects και οι νέες τεχνολογίες με έκαναν να νιώσω σαν να έβλεπα ταινία για πρώτη φορα.

Δεν ξέρω αν ο Cameron αλλάζει τον κινηματογράφο με τις ταινίες του, αλλα αλλάζει σίγουρα το τι σημαίνει κινηματογράφος για εμένα.

My x-mas wishlist 2009

Η χριστουγενιάτικη μου wishlist έχει τιμές για όλες τις τσέπες. Απο 5 έως 600 ευρώ. Ειμαι περιεργος να δω αν θα μου πάρει κανείς το ninja blowgun and knife combo.

My huge “end of the decade movie list” post, part 1

Η δεκαετία τελειώνει και οι λίστες πάνε και έρχονται, για καλύτερες ταινίες, CDs, βιβλία και δεν συμμαζεύεται. Αλλά πως διάολο να σκεφτώ τις 10 καλύτερες ταινίες μέσα απο τόσες? Εδώ δεν μπορώ να αποφασίσω για την αγαπημένη μου ταινία μέσα σε μια χρονιά. Ευτυχώς εδώ και χρόνια κρατάω όσες ταινίες βλέπω σε Excel files και έτσι μπορώ να κάνω κάτι λιγότερο δύσκολο και περισσότερο διασκεδαστικό.

10 ταινίες που δεν θυμάμαι καθόλου

10 ταινίες που βρήκα μέσα στις λίστες μου και δέν θυμάμαι ούτε καν τον τίτλο τους, ή τις θυμάμαι αμυδρά και θα ξανα-ανακαλύψω καθώς γράφω αυτό το post.

1. The Matador (2005)

Σκηνοθετημένη απο κάποιον Richard Shepard και με πρωταγωνιστή τον Pierce Brosnan. Κάτι πάει να μου θυμίσει, κυρίως μια εκκεντρική συμπεριφορά του χαρακτήρα του Brosnan.

2. Guess Who (2005)

Bernie Mac? Ashton Kutcher? Α, ναι ρε, εκείνη η κωμωδία με τον Kutcher που ήθελε να παντρευτεί την κόρη ενός μαύρου. Ο,τι και το Meet the parents δηλαδή αλλά με μαύρους. Jesus Christ…

3. Last Ball (2001)

Μια απο αυτές τις coming of age ιστορίες σε μικρές ασχημες πόλεις δίπλα σε μεγάλες πόλεις που όσοι μένουν μετά το σχολείο είναι losers και ο ήρωας έχει (ή είχε) όνειρα αλλά του κάκου. Θυμάμαι όταν την είδα μου άρεσε. Τώρα, ούτε pic δεν βρίσκω.

4. Kate & Leopold (2001)

Romantic Comedy με την Meg Ryan και τον Hugh Jackman ως χρονοταξιδιώτη από τον 19ο αιώνα. Ήταν και υποψήφια για Oscar τραγουδιού.

5. Shopgirl (2005)

Κάτι με τον Steve Martin, γραμμένο απο τον Steve Martin και βασισμένο σε βιβλίο του Steve Martin. Μάλλον το είδα για τον Steve Martin.

Ουφ! Είναι κουραστικό αυτο και ακόμα είμαι στη μέση της πρώτης λίστας….

6. De-Lovely (2004)

Wh-what? Let’s google it…

Inspecting a magical biographical stage musical, composer Cole Porter reviews his life and career with his wife, Linda.

Ah… ναι. Ήθελε να την δει η Μελ.

7. Around the world in 80 days (2004)

Μα πόσο αδιάφορο remake θα έπρεπε να ήταν αυτο για να παιζει και ο Steve Coogan και ο Jackie Chan και να μην θυμάμαι ούτε σκηνή?

8. White Chicks (2004)

Seriously?

9. The dangerous lives of altar boys (2002)

Ε δεν έχω να πω πολλά. Θυμάμαι οτι το είδα όταν ήμουν Αγγλία. Παίζει και ένας Culkin brother. Αυτά.

10. Jesus Christ: Vampire Hunter (2001)

ΟΚ, δεν ξέρω κατα πόσο αυτό μπορώ να το πιάσω σαν ταινία αλλα αυτη που είχα ετοιμάσει για δέκατη ήταν τελικά του ‘99.

ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ: 10 τυχαίες πολύ καλές ταινίες

The shadow of the fourth dimension

Αυτό το γεωμετρικό σχήμα ονομάζεται tesseract ή αλλιώς hypercube και είναι για τον κύβο ο,τι είναι ο κύβος για το τετράγωνο. You wanna know more?

Το 1980 ο Carl Sagan εξηγούσε στην ιστορική σειρά του Cosmos την έννοια της τέταρτης διάστασης, βασιζόμενος στην νουβέλα του Edwin A. Abbott, Flatland, που γράφτηκε στο μακρινό 1884. Το Flatland είχε κυρίως σατιρικό σκοπό, σχολιάζοντας την κοινώνική ιεραρχία της Βικτωριανής εποχής στην όποια ζούσε ο Abbott, αλλά παραλληλα εξηγούσε με απλό τρόπο την εννοια των διαστάσεων, εισάγωντας την ιδέα μιας τέταρτης (χωρικής) διάστασης. DO watch the video.



Ας διορθωσω λοιπόν τώρα την εισαγωγική μου φράση. Το σχήμα παραπάνω είναι απλά η σκιά ενός τετραδιάστατου αντικειμένου που έχει όλες του τις γωνίες ορθές και όλες του τις πλευρές ίσες.

Όσο για την ίδια την Flatland που ο Sagan χρησιμοποίησε για να μας εξηγήσει τις διαστάσεις, μπορείτε να δείτε την ιστορία που μας δίηγηθηκε σε ένα short animated film που λέγεται Flatland: The Movie και έχει μέσα φωνές απο Kristen Bell (Veronica Mars), Tony Hale (Buster from Arrested Development), Michael York και τον πάντα αγαπημένο uncle fluffy, President Bartlet, Martin Sheen. Παρακάτω, το trailer και μια σκηνή από την ταινία.





Ένα περίεργο πράγμα σχετικά με αυτό το ταινιάκι. Δεν το έχει πουθενά ο θείος. Όσο και να έψαξα μου ήταν αδύνατο να βρώ μια pirated version, πραγμα περίεργο αν σκεφτείς το cast. Αλλα OK, κοστίζει 9 δολλάρια για να το κατεβάσεις legaly so, no biggie. (Προσοχη! Μην το μπερδέψετε με το Flatland the film, άλλο ένα featured film animation με το ίδιο θέμα, που κυκλοφόρησε κι αυτό το 2007 και βρίσκεται εύκολα αλλα το έφτιαξέ μάλλον κάποιος στο υπόγειο του με μια Amiga και δεν βλέπεται.)

Τώρα, αν και το Flatland είναι ένας πόλυ ωραίος τρόπος να σκεφτούμε την ιδέα μιας τέταρτης διάστασης, σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί σοβαρό επιχείρημα για την ύπαρξη μιας τέτοιας. Στο κάτω κάτω, δεν υπάρχει τίποτα στο Σύμπαν που να έχει δύο διαστάσεις (ως τρισδιάστατα όντα θα έπρεπε να είναι εύκολο να το εντοπίσουμε), οπότε δεν βρίσκω κανένα λόγο να υπάρχει κάτι τετραδιάστατο.

Still, το να προσπαθήσεις έστω και για μια στιγμή να φανταστείς ένα αληθινό tesseract κοιτώντας την σκιά του είναι ό,τι πιο κοντινό στο να κοιτάζεις κατάματα τον θεό.